De hele dag voorspellen we wat we denken te zien. Maar soms zijn groepen neuronen in ons brein het niet eens en beginnen ze met elkaar te strijden. Dit is hoe plaatjes soms vrij verwarrend kunnen zijn.
Sinds enkele weken wordt ons gevraagd afstand te houden vanwege het coronavirus. Toch houdt niet iedereen zich hieraan. Er zijn zelfs “lockdown party’s”, waar groepen studenten achter gesloten deuren feesten. Waarom laten mensen zich in dergelijk gedrag meeslepen? En nog belangrijker: kunnen we ze stimuleren om hiermee te stoppen?
“We zijn, als soort, verslaafd aan verhalen. Zelfs als het lichaam gaat slapen blijft de geest de hele nacht op, zichzelf verhaaltjes vertellend.” – Jonathan Gottschall, The Storytelling Animal: How stories Make us Human.
De Covid-19 pandemie vereist strikte hygiëne. Uitgebreide instructies, filmpjes, zelfs liedjes over handen wassen. Maar ondertussen loopt je neus gewoon door; wat kan je eigenlijk het beste doen met al dat snot?
Lezen gaat vanzelf, haast moeiteloos, maar niet voor ons brein. Elke zin die we lezen activeert ons brein in grote mate. Nieuwsgierig hoe dat komt?
Mensen zijn goed in leren en we doen het altijd, vanaf de dag dat we
Formule 1-coureurs gaan tot het uiterste van hun fysieke en mentale capaciteiten. Lees hier wat
Donders Wonders heeft 500 blogs geschreven! Om dat te vieren, werpen we vandaag een blik op alle eerder gepubliceerde blogs.
Helemaal naar de klote was ik van het bericht dat mijn jongste zwager was overleden. Rauw verdriet dat zich uitte in pijn en tranen. Een overlevingsinstinct, leerde ik dankzij Donders Wonders.
“Vrienden! Hoe is het met jullie? Donders Wonders plaatst binnenkort hun 500e blog – een wonder! En wij zijn gevraagd om dat artikel te schrijven. Hoe gaaf is dat?!”
Collectieve en diverse intelligentie: iets voorbij de cognitieve wetenschap 
Hoogsensitief en sensatiezoekend: Hoe vind je balans 
De illusie van het brein over wat bij jou hoort 
