Sinds enkele weken wordt ons gevraagd afstand te houden vanwege het coronavirus. Toch houdt niet iedereen zich hieraan. Er zijn zelfs “lockdown party’s”, waar groepen studenten achter gesloten deuren feesten. Waarom laten mensen zich in dergelijk gedrag meeslepen? En nog belangrijker: kunnen we ze stimuleren om hiermee te stoppen?
“We zijn, als soort, verslaafd aan verhalen. Zelfs als het lichaam gaat slapen blijft de geest de hele nacht op, zichzelf verhaaltjes vertellend.” – Jonathan Gottschall, The Storytelling Animal: How stories Make us Human.
De Covid-19 pandemie vereist strikte hygiëne. Uitgebreide instructies, filmpjes, zelfs liedjes over handen wassen. Maar ondertussen loopt je neus gewoon door; wat kan je eigenlijk het beste doen met al dat snot?
Lezen gaat vanzelf, haast moeiteloos, maar niet voor ons brein. Elke zin die we lezen activeert ons brein in grote mate. Nieuwsgierig hoe dat komt?
Mensen zijn goed in leren en we doen het altijd, vanaf de dag dat we
Formule 1-coureurs gaan tot het uiterste van hun fysieke en mentale capaciteiten. Lees hier wat
Donders Wonders heeft 500 blogs geschreven! Om dat te vieren, werpen we vandaag een blik op alle eerder gepubliceerde blogs.
Helemaal naar de klote was ik van het bericht dat mijn jongste zwager was overleden. Rauw verdriet dat zich uitte in pijn en tranen. Een overlevingsinstinct, leerde ik dankzij Donders Wonders.
“Vrienden! Hoe is het met jullie? Donders Wonders plaatst binnenkort hun 500e blog – een wonder! En wij zijn gevraagd om dat artikel te schrijven. Hoe gaaf is dat?!”
Als student, als burger, of als proefpersoon: op veel plekken wordt er een zekere gehoorzaamheid van je verwacht. Maar hoe gehoorzaam zijn we eigenlijk, en is dat wel altijd wenselijk?
Woord-waarzeggerij: hoe je brein de toekomst leest 
Hoe het allemaal begint: een kijkje in de vroege hersenontwikkeling 
Hoe AI-wezens een brug tussen sociale wetenschap en neurowetenschap kunnen vormen 
