Voor een veilige jeugd denken we vaak aan zichtbare en meetbare dingen: lage criminaliteit, stabiele huisvesting, voldoende inkomen. Een nieuw onderzoek laat zien dat iets subtielers minstens zo belangrijk is: hoe veilig een kind zich vóélt. Die subjectieve beleving is niet alleen psychologisch relevant, maar ook zichtbaar in het brein.
Kun je je een appel voorstellen? Als het antwoord nee is, heb je misschien afantasia. Nieuw onderzoek werpt een nieuw licht op het doel van visuele verbeelding en helpt ons empathie, geheugen en misschien zelfs bewustzijn zelf te begrijpen.
Ramadan is in de islam een heilige maand gericht op inkeer. Belangrijk onderdeel hiervan is om te vasten tussen zonsopkomst en zonsondergang. Wat doet dit eigenlijk met het brein? Esther Aarts, wetenschapper en onderzoeksleider Voeding & Cognitie, legt het uit.
Iets nieuws leren kan oude kennis moeilijker te bereiken maken, maar dat betekent niet dat je hersenen zonder ruimte zitten.
Neurowetenschap kan de dood niet volledig verklaren, maar ze laat wel zien dat sterven geen abrupt einde is.
Nieuw onderzoek onthult een verrassend verband tussen darmbacteriën en sociale angst
Werd je als kind weleens gekieteld? Vond je dat toen een prettig gevoel? Door wie liet je je kietelen en wie zou je zelf graag eens te grazen willen nemen? Heb je wel eens geprobeerd jezelf te kietelen? Kietelen is voor de meesten van ons een bekend concept, maar toch begrijpt de wetenschap er nog opvallend weinig van. In een recent gepubliceerd artikel van Konstantina Kilteni, vanuit het Donders en Karolinska Instituut, wordt beschreven wat er momenteel bekend is en wat er nog te ontdekken valt binnen deze onderbelichte hoek van de neurowetenschap.
Je brein is een razendsnelle waarzegger die zinnen zelf afmaakt voordat het laatste woord gesproken is. Net als taalmodellen à la GPT voorspelt het continu welk woord eraan zit te komen en maakt het liever geen foutjes.
Een plotselinge flits van begrip kan magisch aanvoelen. Maar nieuw onderzoek toont aan dat “Aha!”-momenten meer zijn dan alleen een gevoel; ze veranderen onze hersenen zodat deze momenten in ons geheugen worden opgeslagen.
Wanneer we over het menselijk brein spreken, stellen we ons vaak de volwassen vorm voor: een volledig geplooide cortex met duidelijk onderscheiden regio’s, complexe netwerken, voortdurende veranderingen en overlappende functies. Maar het verhaal van hoe deze structuur ontstaat, behoort tot de meest indrukwekkende verhalen in de biologie. De vroege hersenontwikkeling is een georkestreerde opeenvolging van acties van cellen die migreren en verfijningen. Dit is een process die al lang vóór de geboorte begint en de basis legt voor alles wat volgt.