Je brein is een razendsnelle waarzegger die zinnen zelf afmaakt voordat het laatste woord gesproken is. Net als taalmodellen à la GPT voorspelt het continu welk woord eraan zit te komen en maakt het liever geen foutjes.
Scroll door bijna elke socialmediapagina en je ziet mensen hun hoogte- en dieptepunten delen – soms heel open, soms alleen tussen de regels door. Al jaren hopen onderzoekers dat kunstmatige intelligentie (AI) vroegtijdige signalen van depressie kan herkennen in onze woorden. Het idee is simpel: Als taal een soort emotionele vingerafdruk heeft, dan zouden algoritmes misschien kunnen detecteren wanneer iemand hulp nodig heeft, nog voor het echt misgaat.
Maar wat als deze systemen sommige ervaringen beter “horen” dan andere?
“Mensen zijn sociale dieren” is een understatement. In dit artikel stellen we de vraag waarom mensen super-sociale dieren zijn en waarom we het menselijk brein niet alleen op individueel niveau moeten bestuderen, maar ook in de context van de cultuur die het heeft gevormd.
Werd je geniaal, visionair of briljant genoemd door een LLM (EN: Large Language Model, NL: Groot Taalmodel) op basis van het laatste idee dat je met hem besprak? Maar diep van binnen weet je dat het idee halfbakken was en nog veel verfijning nodig had? Het overdreven ego-bericht kan leiden tot een egoïstische samenleving. Lees verder om te weten waarom en hoe je het kunt stoppen.
Voor sociale wezens zoals de mens is communicatie essentieel. Er zijn echter bepaalde omstandigheden die verbale communicatie moeilijk maken. Recente studies hebben met behulp van hersen-computerinterfaces hersensignalen weten om te zetten in spraak, zodat ze patiënten met een spraakbeperking kunnen helpen met communiceren zonder dat ze hoeven te praten.
Taal is een van de cruciale functies van het brein en je hebt er een heel netwerk aan hersengebieden voor nodig.
Een gesprek met ChatGPT lijkt vaak verdacht veel op een gesprek met een mens… maar wel een die onmenselijk veel weet. Handig?
Als volwassenen raken we snel verveeld wanneer er weinig afwisseling is. Kinderen daarentegen vinden het juist leuk om dingen opnieuw te doen. Dit verschil in de ontwikkeling staat centraal in hoe we de wereld door middel van ervaring leren te verwerken en interpreteren.
Met je mond vol kun je niet praten, dus hoe combineren mensen dan toch de twee handelingen van praten en drinken?
Dansers en onderzoekers uit Canada hebben samen een manier ontwikkeld waarbij dans ingezet wordt om te communiceren met dementerende mensen.