Waarom toch zo nieuwsgierig?
Nieuwsgierigheid is een belangrijke drijfveer in onze zoektocht naar kennis. Onderzoek wijst uit dat we vooral nieuwsgierig zijn naar informatie die onze wereld minder onzeker maakt
Search Results for: felix
Schrappen kun moet je leren
Om betere producten, ideeën, of situaties te creëren is het belangrijk de juiste elementen toe te voegen maar vaak ook juist weg te laten. Onderzoek toont aan dat mensen dit niet van nature doen…
Echte ik vs Virtuele ik
De anonimiteit en grote sociale afstand in hedendaagse online sociale interacties lijken wangedrag en een gebrek aan empathie te versterken. Waarom is het online makkelijker om mensen te negeren, bekritiseren of belachelijk te maken?
Wenkbrauwen liegen niet
Je wenkbrauwen zeggen veel meer dan je misschien denkt. Het maakt niet uit of je
Nature of nurture? Niet de kip of het ei, maar één grote brij
Wordt gedrag vooral bepaald door genen (nature) of door opvoeding en omgeving (nurture)? Nature en nurture zijn niet precies als kip en ei, maar meer als één stoofpot van kip en ei die ons hele leven staat te sudderen, en voortdurend geroerd en gekruid wordt.
De belichaming van sekse en gender
Er wordt gedacht dat kinderen zich vanaf een jaar of drie bewust worden van hun seksuele identiteit en hun gender (ook wel geslacht) beginnen te uiten. Als we er echter rekening mee houden dat een sekse-/genderidentiteit niet van de ene op de andere dag ontstaat, zitten we met de vraag: hoe en wanneer begint de belichaming van onze sekse/gender?
Misschien ben je wel een phubber
We weten allemaal wel dat we veel tijd besteden op onze telefoons. We weten echter minder goed dat we soms anderen snubben (negeren) omdat we op onze telefoon gefocust zijn. Dit gedrag wordt phubben (phone + snubbing) genoemd en komt vaker voor dan je denkt.
Laat een Snowface je brein uitdagen
Druk je gezicht in een dik pak sneeuw en de afdruk lijkt net echt. Deze optische illusie verklapt iets over hoe het brein werkt.
Drama? Of trauma?
De manier waarop mentale stoornissen in de maatschappij en popcultuur worden afgebeeld mist vaak de nuances die horen bij het leven met een mentale stoornis. Gaan we met onze karakterisering van psychiatrische stoornissen (vaak gebaseerd op dramatische en simplistische karikaturen) voorbij aan het herkennen van iets fundamenteels dat we allen in bepaalde mate delen ondanks de grenzen van de diagnostiek?